Τι τις ήθελες, βρε Νικολά, τις χαιρετούρες;

Δύσκολοι οι καιροί για τους πολιτικούς σ’ ολόκληρο τον κόσμο.  Βέβαια, έτσι όπως τα έκαναν, ας τα λουστούν.  Αφού τους κούρασε η πολιτική, φροντίζουν να ξεκουραστούν παραδίδοντας την άσκησή της στα αόρατα χέρια της αγοράς, που μόνο αόρατα δεν χάφτουμε ότι είναι αλλά τεσπα (τέλος πάντων).  Ωστόσο, κατά τα λόγια του θυμόσοφου λαού, πρώτα βγαίνει η ψυχή του πολιτικού και μετά το χούι.  Έτσι, συνέβη και με τον Νικολά.  Νάρκισσος καθώς είναι, τό ΄ριξε στις χαιρετούρες για να τονώσει λίγο το “Εγώ” του.  Επάνω στις χαιρετούρες με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, δηλαδή τα τιμημένα γηρατειά της Γαλλίας, εμφανίστηκε το βαρύ χέρι του άντρα, που άρπαξε το Νικολά απ’ το γιακά και προς στιγμήν τον  λύγισε.  Όμως, λίγο το κάγκελο, λίγο το χαμηλό κέντρο βάρος του κοντού, λίγο τα ειδικά τακούνια και πολύ περισσότερο εξαιτίας της συνοδείας του απεφεύχθησαν τα χειρότερα.  Φτερούγισε για λίγο η καρδούλα του Νικολά αλλά επανήλθε στα φυσιολογικά της και είναι καλά στην υγεία του ο πρόεδρος.

Advertisements